[132014] خوش امديد - First Day!

posted on 28 Nov 2013 23:23 by solla-varina in EWAW
คอมมูนิตี้นี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการ์ตูน เรื่อง Axis Powers Hetalia
 
ซึ่งสมมติตัวละครโดยมีต้นแบบมาจากเมือง/รัฐในประเทศต่างๆ 
 
และทุกส่วนของคอมมูนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับบุคคล องค์กร เมือง หรือประเทศใดทั้งสิ้น
 
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------
 
วันที่สองจิ้ม → Second Day
 
วันที่สามจิ้ม → Third Day
 
(หมายเหตุ - สีเขียวคือเตหะราน สีม่วงคือชีราซ)
 

 

[ วันที่หนึ่ง ]

 


ดูรูด! สวัสดีนายเอ!

บินจากเตหะรานมาถึงชีราซแล้วก็นะ... ที่นี่ก็สนามบินนานาชาติชีราซยังไงล่ะ! เป็นสนามบินแห่งเดียวของฉันอยู่นอกใจกลางเมืองออกมาหน่อย... ตามประสาสนามบินนั่นล่ะ พอมาถึงแล้วนะฉันว่าจะพานายเอรีบฝ่าทะเลทรายไปเยี่ยมเยือนท่านไซรัสก่อนเลยอันดับแรก!!


 

 

จ..จะดีเหรอครับพี่... นั่นมันไกลมากเลยนะ จะกลับมาทันเหรอครับ 

 

ยังไงก็ต้องทะลุเป้าละ แต่ละวันไปหลายที่นะ! จะไปก็ต้องเอาให้ครบสิ! อืม... ก็แบบนี้ล่ะน้าสำหรับเมืองที่เป็นบ่อเกิดของอิหร่านอย่างฉัน แถวนี้ซากเมืองเก่าเยอะ แล้วยังจะมีสุสานอีกเยอะ... เอ้อ ให้สมกับที่เป็นกวี ฉันขอสักหน่อยแล้วกัน (ขยิบตา)

 

               ทุกเช้านั้นหันหน้าเข้าสำนึก 

เฝ้ารำลึกนึกคิดผิดหนักหนา 

เคยคิดแค้นเว้นไวน์ในชีวา

บัดนี้ข้าสิตระหนักรักรสไวน์

               อันเนาในถ้วยแถวแก้วทรงสูง

เจิดจรุงเจียระไนไม่เหือดหาย

โอ้พระองค์ทรงรู้อยู่มิวาย

ไฉนอายด่วนจิตคิดละวาง

               แต่ว่าวัยไหนหวานปานกุหลาบ

ที่เอิบอาบซาบซ่าอล่างฉ่าง

คิดละอายหน่ายใจวัยจะจาง

เหินหันห่างว่างเว้นเป็นได้ฤา

               โอ้ชีวิตผ่านไปอะไรนั้น

นครบัลค์บรรเจิดเลิศหรูหรือ?

และนครบาฆดาดมาดหมายคือ

อะไรหรือเหลืออยู่ได้ดูชม

               ควรให้เต็มเอมอิ่มปริ่มเปี่ยมถ้วย

ต้องหวั่นด้วยหรือว่ามันจะขม

หรือจะหวานท่านจงดื่มอย่างปลื้มชม

อย่าระทมก้มหน้าโศกาลัย

               (รุไบยาต : โอมาร์ คัยยัม) 

 

ขึ้นชื่อว่าเมืองกวี เมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมอิหร่านอย่างฉัน! บทกลอนข้างต้นเป็นของนักกวีโอมาร์ คัยยัมล่ะ แต่ว่านะ โอมาร์ คัยยัม ไม่ได้เกิดที่ชีราซหรอก... เอาล่ะ! พอมาถึงชีราซแล้วก็ไม่ต่างกันหรอกนะ ต้องหลบพวกผู้มีความเอื้ออารีที่หวังเงินจะช่วยถือกระเป๋าไปตลอดทาง ฉันก็เลยพานายเอกับน้องฉันช่วยกันหิ้วกระเป๋าเดินไปเรียกแท็กซี่ ระบบก็ไม่ต่างจากที่เตหะรานหรอก แชร์แท็กซี่เหมือนกัน แต่ฉันจะไม่จ้างไพรเวทหรอกนะ ตอนนี้ก็กะว่าจะไปเข้าที่พักก่อนแล้วค่อยออกมาสูดอากาศเย็นๆ กันที่พาซาร์กาดล่ะ! อื้ม... คงเย็นมั้ง...

 

โรงแรมที่เราจะไปกันก็คือโรงแรมโฮมา อยู่ใกล้ๆ กับสวนอาซาดีล่ะ! อ้ะๆ อย่าสับสนชื่อเชียวล่ะ ในอิหร่านชื่อซ้ำๆ น่ะเยอะแยะไปหมดนั่นล่ะ ในบ้านฉันน่ะน้ามี ประตูอิสฟาฮาน ด้วยล่ะ ก็เหมือนที่เยรูซาเลมที่มี ประตูดามัสกัส ล่ะนะ! แต่ฉันจะไม่แวะไปหรอกนะ มันไม่มีอะไรสลักสำคัญซักหน่อย ประตูที่สำคัญคือประตูตรงทางเข้าเมืองชีราซผ่านเส้นทางหลวงที่มาจากเตหะรานและอิสฟาฮานล่ะนะ... ถนนสายที่หกสิบห้า!

 

ฉันกับนายเอแล้วก็น้องชายนั่งแชร์แท็กซี่ไปลงที่โฮมา ระหว่างทางก็มีคนเรียกขึ้นล่ะนะ แต่ส่วนใหญ่จะเรียกขึ้นกันแค่คนเดียว แหงล่ะ ฉันนั่งมาสามคนไหนจะของ ที่ก็แทบจะไม่มีเหลือให้คนอื่นๆ นั่งแล้วล่ะน้า...

 

 

เอาล่ะถึงที่หมาย! โฮมาเป็นโรงแรมขนาดใหญ่ที่อาจจะไม่ได้ดีเลิศนักแต่ก็ดีมากๆ กว่าโรงแรมไหนๆ ในชีราซเชียว โรงแรมระดับท็อปน่ะมีอยู่ไม่กี่แห่งหรอกในชีราซ แต่ที่แน่นอนก็คือมีความสวยงามโอ่อ่าและสะอาด! มีสระว่ายน้ำด้วยล่ะ...

 

วันแรกนี่จะไม่ไปไกลถึงพาซาร์กาดหรอก ฉันเปลี่ยนใจ แต่จะไปอีกที่ที่ไกลพอๆ กัน... เตหะรานไม่มีอะไรแบบนี้แน่! แต่อาจจะวิบากซักหน่อย เพราะเราต้องปีนเขา!

 

ผมกลัวกลับไม่ทันจริงๆ ครับ...