[132014] خوش امديد - First Day!

posted on 28 Nov 2013 23:23 by solla-varina in EWAW
คอมมูนิตี้นี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการ์ตูน เรื่อง Axis Powers Hetalia
 
ซึ่งสมมติตัวละครโดยมีต้นแบบมาจากเมือง/รัฐในประเทศต่างๆ 
 
และทุกส่วนของคอมมูนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับบุคคล องค์กร เมือง หรือประเทศใดทั้งสิ้น
 
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------
 
วันที่สองจิ้ม → Second Day
 
วันที่สามจิ้ม → Third Day
 
(หมายเหตุ - สีเขียวคือเตหะราน สีม่วงคือชีราซ)
 

 

[ วันที่หนึ่ง ]

 


ดูรูด! สวัสดีนายเอ!

บินจากเตหะรานมาถึงชีราซแล้วก็นะ... ที่นี่ก็สนามบินนานาชาติชีราซยังไงล่ะ! เป็นสนามบินแห่งเดียวของฉันอยู่นอกใจกลางเมืองออกมาหน่อย... ตามประสาสนามบินนั่นล่ะ พอมาถึงแล้วนะฉันว่าจะพานายเอรีบฝ่าทะเลทรายไปเยี่ยมเยือนท่านไซรัสก่อนเลยอันดับแรก!!


 

 

จ..จะดีเหรอครับพี่... นั่นมันไกลมากเลยนะ จะกลับมาทันเหรอครับ 

 

ยังไงก็ต้องทะลุเป้าละ แต่ละวันไปหลายที่นะ! จะไปก็ต้องเอาให้ครบสิ! อืม... ก็แบบนี้ล่ะน้าสำหรับเมืองที่เป็นบ่อเกิดของอิหร่านอย่างฉัน แถวนี้ซากเมืองเก่าเยอะ แล้วยังจะมีสุสานอีกเยอะ... เอ้อ ให้สมกับที่เป็นกวี ฉันขอสักหน่อยแล้วกัน (ขยิบตา)

 

               ทุกเช้านั้นหันหน้าเข้าสำนึก 

เฝ้ารำลึกนึกคิดผิดหนักหนา 

เคยคิดแค้นเว้นไวน์ในชีวา

บัดนี้ข้าสิตระหนักรักรสไวน์

               อันเนาในถ้วยแถวแก้วทรงสูง

เจิดจรุงเจียระไนไม่เหือดหาย

โอ้พระองค์ทรงรู้อยู่มิวาย

ไฉนอายด่วนจิตคิดละวาง

               แต่ว่าวัยไหนหวานปานกุหลาบ

ที่เอิบอาบซาบซ่าอล่างฉ่าง

คิดละอายหน่ายใจวัยจะจาง

เหินหันห่างว่างเว้นเป็นได้ฤา

               โอ้ชีวิตผ่านไปอะไรนั้น

นครบัลค์บรรเจิดเลิศหรูหรือ?

และนครบาฆดาดมาดหมายคือ

อะไรหรือเหลืออยู่ได้ดูชม

               ควรให้เต็มเอมอิ่มปริ่มเปี่ยมถ้วย

ต้องหวั่นด้วยหรือว่ามันจะขม

หรือจะหวานท่านจงดื่มอย่างปลื้มชม

อย่าระทมก้มหน้าโศกาลัย

               (รุไบยาต : โอมาร์ คัยยัม) 

 

ขึ้นชื่อว่าเมืองกวี เมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมอิหร่านอย่างฉัน! บทกลอนข้างต้นเป็นของนักกวีโอมาร์ คัยยัมล่ะ แต่ว่านะ โอมาร์ คัยยัม ไม่ได้เกิดที่ชีราซหรอก... เอาล่ะ! พอมาถึงชีราซแล้วก็ไม่ต่างกันหรอกนะ ต้องหลบพวกผู้มีความเอื้ออารีที่หวังเงินจะช่วยถือกระเป๋าไปตลอดทาง ฉันก็เลยพานายเอกับน้องฉันช่วยกันหิ้วกระเป๋าเดินไปเรียกแท็กซี่ ระบบก็ไม่ต่างจากที่เตหะรานหรอก แชร์แท็กซี่เหมือนกัน แต่ฉันจะไม่จ้างไพรเวทหรอกนะ ตอนนี้ก็กะว่าจะไปเข้าที่พักก่อนแล้วค่อยออกมาสูดอากาศเย็นๆ กันที่พาซาร์กาดล่ะ! อื้ม... คงเย็นมั้ง...

 

โรงแรมที่เราจะไปกันก็คือโรงแรมโฮมา อยู่ใกล้ๆ กับสวนอาซาดีล่ะ! อ้ะๆ อย่าสับสนชื่อเชียวล่ะ ในอิหร่านชื่อซ้ำๆ น่ะเยอะแยะไปหมดนั่นล่ะ ในบ้านฉันน่ะน้ามี ประตูอิสฟาฮาน ด้วยล่ะ ก็เหมือนที่เยรูซาเลมที่มี ประตูดามัสกัส ล่ะนะ! แต่ฉันจะไม่แวะไปหรอกนะ มันไม่มีอะไรสลักสำคัญซักหน่อย ประตูที่สำคัญคือประตูตรงทางเข้าเมืองชีราซผ่านเส้นทางหลวงที่มาจากเตหะรานและอิสฟาฮานล่ะนะ... ถนนสายที่หกสิบห้า!

 

ฉันกับนายเอแล้วก็น้องชายนั่งแชร์แท็กซี่ไปลงที่โฮมา ระหว่างทางก็มีคนเรียกขึ้นล่ะนะ แต่ส่วนใหญ่จะเรียกขึ้นกันแค่คนเดียว แหงล่ะ ฉันนั่งมาสามคนไหนจะของ ที่ก็แทบจะไม่มีเหลือให้คนอื่นๆ นั่งแล้วล่ะน้า...

 

 

เอาล่ะถึงที่หมาย! โฮมาเป็นโรงแรมขนาดใหญ่ที่อาจจะไม่ได้ดีเลิศนักแต่ก็ดีมากๆ กว่าโรงแรมไหนๆ ในชีราซเชียว โรงแรมระดับท็อปน่ะมีอยู่ไม่กี่แห่งหรอกในชีราซ แต่ที่แน่นอนก็คือมีความสวยงามโอ่อ่าและสะอาด! มีสระว่ายน้ำด้วยล่ะ...

 

วันแรกนี่จะไม่ไปไกลถึงพาซาร์กาดหรอก ฉันเปลี่ยนใจ แต่จะไปอีกที่ที่ไกลพอๆ กัน... เตหะรานไม่มีอะไรแบบนี้แน่! แต่อาจจะวิบากซักหน่อย เพราะเราต้องปีนเขา!

 

ผมกลัวกลับไม่ทันจริงๆ ครับ...

 

เอาเถอะน่าเชื่อมือฉัน! วันแรกฉันตั้งใจจะให้มาเคารพท่านไซรัสแท้ๆ แต่เวลาไม่อำนวยเอาซะเลย! เพราะหลังจากนั้นต้องแวะอีกห้าที่เชียวนะ งั้นฉันจะพาไปลุยเขาใกล้ๆ เมืองคาเซรูนก่อนเลยแล้วกัน... นายเอเหมือนจะแย้ง เฮอะ ฉันไม่ให้โอกาสแย้งหรอกนะ! ก็อุตส่าห์พามาเที่ยวแล้วก็ตั้งใจเที่ยวซะ! ฉันอุตส่าห์มานำทางให้เชียวนะจะบอกให้!

 

เอ้า ให้เห็นกันเลยสภาพโรงแรมเป็นยังไงบ้าง!

 

 

นี่ล่ะทางเข้า เข้าไปแล้วก็ไปคุยกับพนักงานที่รีเซ็ปชั่นกัน!

 

 


 

นี่ก็ภายในโรงแรม!

 

http://www.southtravel.com/htlfiles/13122/13122-211741.jpg

 

 

เอากุญแจมาเรียบร้อยแล้วก็ตรงไปยังห้องพัก นี่ล่ะสภาพห้อง!

 


 

แล้วนี่ก็ห้องน้ำ!

 


 

มีวิวข้างนอกด้วยล่ะ!

 

 

พามาถึงเรียบร้อยเราจะรีบไปกันที่คาเซรูน... ไม่สิ ก่อนถึงคาเซรูนต่างหาก เราจะแวะลงกลางทางเพื่อไปเข้าถ้ำ ต้องรีบหน่อยแล้ว เพราะหลังจากไปถ้ำเสร็จเราจะไปเดินเล่นกันในเมืองต่ออีกนะ!

 

ชีราซอาจดูไม่ใช่เมืองใหญ่ แต่อยากจะบอกไว้เลยว่าคิดผิด! อาจไม่ใหญ่มาก อันที่จริงก็เล็กกว่าหลายๆ เมืองล่ะ แต่สถานที่ท่องเที่ยวเยอะ ที่เยอะก็เพราะเป็นเมืองสำคัญระดับกะทิตั้งแต่สมัยแรกมาจนปัจจุบันยังไงล่ะ! ถึงจะถูกลดความสำคัญลงไปบ้างในสมัยกาจาร์แล้วมีเตหะรานมาแทนล่ะก็ ฉันก็ยังมีความสำคัญที่สุดอยู่เพราะเป็นเมืองเอกของฟาร์ส!

 

สำคัญระดับกะทิคืออะไรครับพี่...

 

เอาเถอะน่า! เอาล่ะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานะ ฉันพานายเอกับน้องนั่งแท็กซี่ไป สุดท้ายก็ต้องเอาแบบไพรเวทไปส่ง ไม่ทันถึงคาเซรูนฉันก็ขอลงจากรถมาก่อน บอกให้จอดรอไว้เพราะฉันเองก็ไม่คิดว่าจะโบกรถแท็กซี่ได้จากกลางทางระหว่างสองเมืองหรอกนะ...

 

ลงแล้วปุ๊บเราต้องไปทางขวาก่อน นี่คือสถานที่แรกที่เราจะเยี่ยมชมก่อนไปปีนเขา นั่นก็คือเมืองโบราณบิชาปูร์ไงล่ะ! เมืองบิชาปูสร้างสมัยซัสซาเนียนเป็นเกียรติแด่กษัตริย์ชาปูร์ที่หนึ่งผู้ยิ่งใหญ่! ชาปูร์มหาราช! บิชาปูร์ตั้งอยู่บนเส้นทางระหว่างกรุงอิสทาคร์กับเทซิฟอน สองเมืองหลวงของซัสซาเนียนในสมัยนั้น ก็มีส่วนต่างๆ มากมายล่ะนะ แต่ที่เป็นจุดเด่นเลยก็คือวิหารอะนาฮิตากับทางเดินต่างๆ ที่บ้างก็ลึกลงไปใต้ดินซะหลายเมตร...

 

 

นี่ล่ะวิหารอะนาฮิตา อะนาฮิตาเป็นเทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ตามความเชื่อของศาสนาโซโรอัสเตอร์ เป็นเทพีแห่งน้ำ ตัวแทนของน้ำทั้งปวงล่ะนะ อย่างที่รู้กันว่าโซโรอัสเตอร์บูชาไฟ วิหารส่วนใหญ่เป็นวิหารไฟ แต่นี่เป็นวิหารแห่งน้ำ! จากในรูปจะเห็นว่าใต้ประตูที่ช่องเล็กๆ นั่นทางระบายน้ำล่ะ! แล้วลองมองผนังด้านบนที่เป็นทรงสามเหลี่ยมแหว่งๆ นั่นสิ ความจริงมันมีรูปปั้นด้วยนะ! แต่ก็อย่างที่เห็น หลังคาก็ไม่มีล่ะ... อันที่จริงหลังคาถึงจะมีก็แค่เล็กนิดเดียว สังเกตจะขอบบนวิหารสิมันเรียบ แสดงว่าวิหารแห่งนี้ไม่มีหลังคา...

 

ประตูแต่ละช่องเดินเข้าไปแล้วจะเป็น